تموم شد! با همه سختی هاش،اعصاب خرد کنی هاش. با همه بی خوابیهاش، گرسنگی هاش، بی احترامی هاش و… تموم شد! با همه خنده هاش، زیباییهاش،تجربیاتش،ارتباطاتش و … آره رفیق! تموم شد!
تغییر و تحولات را در خودم احساس می کنم اما نه آنچنان زیاد! ولی از نگاه دیگران، تغییرات زیاد است.
خاطرات زیادی دارم! خاطراتی که بعضی اشون به سختی به زبان می آیند چه رسد به نوشتن! دوست دارم آنها را همیشه در دلم نگه دارم و گهگداری بهشون رجوع کنم. اینکار لذت شیرینی دارد.
جا داره یک خداحافظی از جاهایی که پست دادم داشته باشم (جاهایی که فقط از چند خیابان و ساختمان تشکیل شدند ولی اسمشون برای من به خاطره تبدیل شده):
میدان-ولیعصر،میدان-ونک،منیریه،فردوسی،توحید،فاطمی،باقرخان،میدان-هفت-حوض،جانبازان،چهارراه-تلفنخانه،دماوند،نیروهوایی،پیروزی،وحیدیه،لاله-زار،12 فروردین،مفتح،سهروردی،قندی(پارک اندیشه) ،شریعتی زیر پل سیدخندان،پارک جنگلی چیتگر،سعدی،چهارراه پاستور،خیابان سئول،نمایشگاه بین الملی،رسالت-قنبرزاده،نیلوفر،عرب نیا،پل حق شناس(تبعیدگاه افسرها!)، زیر-پل-هلال احمر،زیر-پل-امام خمینی،شکوفه،دامپزشکی،گمنام-کردستان،آیت،میدان-آرژانتین،خیابان-بخارست،وزراء(پارک-ساعی)،دروازه-دولت،17-شهریور،هاشم آباد،خاوران،سه-راه-افسریه،بسیج،نبرد،زیر-پل-بعثت،شهرزاد-وفا،صابونیان،بعثت-رجائی،انبارگندم،مولوی،سه راه چشمه،بازار حضرتی،مخبر-الدوله، میدان جمهوری،ولیعصر-زردشت،صالح آباد و در آخر هم بهشت زهرا!
احوالات یک سرباز را فقط و فقط یک سرباز درک می کند!
سلام
خب،
گفتی که به زبان که هیچی، به نوشتنم نمیخوای بیاریشون؛
جملهی آخرتم که تأکید نهایی بود به اینکه نمیخوای ازش چیزی بگی.
نمیگم تعریف کن؛ ولی اگه میشه بگو، اون شور مثبتی که داشتی و اون مثبتاندیشیهای قبل رفتن، به کجا رسید؟ (اینو میدونم که هرچقدر مثبتتر فکر کنی، راه برات هموارتره) اما میخوام بدونم اون انرژی همونجوری موند؟! تغییر شکل داد؟ فکر کنم خودت منظورمو متوجه شی. اگه خواستی دربارش توضیح بده
دیدن چندتا پست اخیرت هم خوشحالم کرد؛ از وسط وبلاگت، داره یه جریان زنده رد میشه!
سلام تبریک میگم
هم به خاطر اتمام خدمت سربازیتون هم به خاطر وب قشنگتون .
موفق باشی
بای